پدر و مادر عزیزا نقل می کنند که در ایام نوزادی هرگاه پدر در دستگاه شور موسیقی اجرا می کرد عزیزا – که نوزادی بیش نبود  شروع به گریه کردن میکرد و چنانچه موسیقی شادی در ماهور یا راست می نواخت نوزاد کوچک به خنده در می آمد.

او از سن سه سالگی شروع به فراگیری پیانو کرد و در چهارده سالگی اولین کنسرت خود را اجرا کرد. 17 سالگی اولین جایزه رسمی بین المللی را نصیب خود کرد، باور کردنی نبود اما او توانست جایزه بین المللی Thelonius Monk را در میان ده ها نوازنده توانای غربی Jazz نصیب خود کند. او معتقد است که "اگر از استعداد و نعمت هایی که خداوند به انسان داده استفاده نکنیم، گناه انجام دادیم".

پدر و مادر عزیزا بزرگترین عامل موفقیت او در صحنه موسیقی بودند. پدر عزیزا پس از اجرای یک کنسرت در ازبکستان درسال 1979 در سن 39 سالگی بر اثر حمله قلبی در گذشت و دختر 10 ساله اش که چشم امید به یاری پدر در آینده داشت را تنها گذاشت. با وجود این پس از بزرگ شدن عزیزا و ورود او به عرضه های هنر بین المللی بوضوح اثر موسیقی و سبک کاری پدر بر کارهای عزیزا کاملا" مشهود می باشد. پس از مرگ پدر مادرش "الیزا خانم" به تنهایی مسئولیت پرورش اورا بر عهده گرفت و امروز نقش مدیر برنامه های او را بازی میکند.

او همواره در صحبت های خود اشاره میکند که "من هنوز انرژی و راهنمایی های پدر را در کنار خود احساس میکنم، برای من پدر هنوز زنده می باشد و او فقط از این دنیای مادی بیرون رفته است. گاهی اوقات احساس می کنم که روح او اطراف من در حال حرکت است، بخصوص هنگامی که می خواهم کنسرت بدهم، حضور او را حس می کنم، حتی می توانم او را لمس کنم." پس از مرگ پدر او به همراه مادر به آلمان رفت در آنجا به فعالیت های هنری خود ادامه داد و توانست جایزه Phono Academy که بزرگترین جایزه موسیقی در آلمان می باشد را نیز نصیب خود کند.

مطمئنم آن روز که سهراب نوشت:
تا شقایق هست زندگی باید کرد خبری از
دل پر درد گل یاس نداشت
باید اینجور نوشت:
هر گلی هم باشی چه شقایق چه گل پیچک
و یاس
زندگی اجبار است!!!

    **دیروز اومدم بنویسم که نتونستم(از شادی نشد)**

    **مبارک باشه قهرمانیه تیممون**

    **خداییش قهرمانی حق پرسپولیس بود**

    **اونایی که میگن نبود راستی راستی کم لطفند**

    --۶ امتیاز هم ازمون کم کردند"یادتون باشه سپاهانی ها--

     ~راستی یادتون نره که پرسپولیس همیشه سره~

                  پرسپولیس          

                                           قهرمانیت            

                                       مبارک باشه              

اگر چشمه ی واژه از غم نخشکد  /  اگر روزگار این صدا را نگیرد  / خداحافظ ای برگ و بار دل من
خداحافظ ای سایه سار همیشه   / اگر سبز رفتی اگر زرد ماندم  /  خداحافظ ای نو بهار همیشه

در زمان هاي قديم پيش ازآنكه انسان بر روي زمين پا بگذارد. بدي ها و خوبي هاي جهان دور هم جمع شده بودند. يك روز كه حوصله ي آنها سر رفته بود تصميم گرفتند كه قايم باشك بازي كنند . ديوانگي گفت : من چشم مي گذارم ، بقيه قايم شويد.

ديوانگي چشمهايش را بست و شروع به شمردن كرد: يك ... دو ... سه

همه به دنبال جايي بودند تا قايم شوند. نظافت خودش را به شاخ ماه آويزان كرد . خيانت داخل انبوهي از زباله مخفي شد . اصالت به ميان ابرها و هوس به مركز زمين فرو رفت . حسادت هم داخل چاهي عميق پنهان شد . به تدريج همه قايم شدند ، الا عشق كه هنوز معطل بود و نمي دانست به كجا برود . البته تعجبي نداشت چون عشق را نمي توان به اين راحتي پنهان كرد . ديوانگي به عدد 100 رسيد كه عشق خود را داخل يك دسته گل رز مخفي كرد.

ديوانگي فرياد زد: آماده باشيد ، من دارم مي آيم .

بعد براي پيدا كردن بقيه به راه افتاد . اول از همه تنبلي را پيدا كرد ، تنبلي اصلا تلاش نكرده بود خود را قايم كند ، بعد به ترتيب همه را پيدا كرد ، اما از عشق خبري نبود ديوانگي ديگر خسته شده بود كه حسادت حسودي اش گرفت و آرام در گوش او گفت : عشق در داخل گل رزمخفي شده است .

ديوانگي با هيجان شاخه اي از درخت كند و با قدرت تمام داخل گل رز فرو كرد. صداي ناله اي بلند شد.

عشق از داخل شاخه اي بيرون آمد ، در حالي كه دستهايش  را جلوي صورتش گرفته بود و از بين انگشتهايش خون مي ريخت .شاخه ي درخت چشمان عشق را كور كرده بود.

ديوانگي كه خيلي ترسيده بود با شرمندگي گفت : حالا من چه كار كنم؟ چگونه مي توانم جبران كنم ؟

عشق جواب داد : مهم نيست ، دوست من . تو ديگر نمي تواني كاري بكني ، فقط خواهش مي كنم تا از اين به بعد يار من باشي ، همه چا همراهم باش تا راه را گم نكنم .

و از آن روز تا ابد عشق و ديوانگي همراه يكديگر به درون تمام آدم هاي عاشق سرك مي كشند.

استاد فکری کرد و پذیرفت که آنها فردا بیایند و امتحان بدهند چهار دانشجوی پینوکیوی ما روز بعد به دانشگاه رفتند و استاد آنها را به چهار اتاق جداگانه فرستاد و به هر یک ورقه ی امتحانی را داد و از آنها خواست تا شروع کنند آنها به اولین سوال نگاه کردند که ۵ نمره داشت و سوال بسیار آسانی بود و به راحتی به آن پاسخ دادند سپس ورقه را برگرداندند تا به سوال ۹۵ امتیازی پشت برگه پاسخ دهند سوال این بود : کدام لاستیک پنچر شده بود ؟ !!!!

خوش اومدم.